Węże i pająki w Australii

To jeden z najpopularniejszych i najbardziej utartych mitów o Australii: “pełno tutaj wszelkich pająków i innych gadów, wszystko jadowite i strach w parku na trawie usiąść.” Najgorsze w tym micie jest to, że zawiera on niestety ździebełko prawdy.

Na początek jednak kilka słów uspokojenia. Otóż nie jest tak, że wszędzie i zawsze trzeba się bać. Większość Australijczyków to mieszczuchy (o ile w ogóle te miasta można nazwać miastami) i nie widziało w życiu na oczy jadowitego węża.

Kilka faktów:

• w Australii nie było śmiertelnego przypadku od ugryzienia pająka od 1984 r. (kiedy to wynaleziono antidotum na jad Sydney funnel-weba)
• w całej historii takich przypadków było 13 (sprawcą 7 z nich był Sydney funnel-web, w Melbourne ten pająk nie występuje) i wszystkie dotyczyły dzieci i osób o osłabionej odporności.
• rocznie około 300 osobom podaje się surowicę po ukąszeniu przez węża
• średnio rocznie bywają 2,3 przypadki śmiertelne po ukąszeniu przez węża
• dla przykładu na Sri Lance jest rocznie 50 śmiertelnych ofiar węży na 1 milion mieszkańców; w Australii ten współczynnik wynosi 0,13, a przecież australijskie węże są bardziej jadowite. Nawet w USA ten współczynnik jest wyższy niż w Australii.
• ofiar jadu węża jest w Australii mniej niż ofiar upadków w czasie jazdy konnej.
• ofiar jadu węża jest w Australii mniej niż ofiar wypadków drogowych na ulicach Augustowa spowodowanych przez nie zbudowanie przez kolejnych kilka lat obwodnicy przez dolinę Rospudy.

Należy więc zachować umiar w panikowaniu.

Co wcale nie znaczy, że problemu nie ma. Należy pamiętać o zagrożeniu i nie pójść śladem Steva Irwina, którego zgubiła rutyna (akurat w postaci płaszczki). Niestety węże istnieją i są groźne dla każdego, a pająki spotyka się koło domów i mogą być bardzo groźne dla dzieci.

W naszym domu nie spotkaliśmy jeszcze red-backa (mało sympatyczny kuzyn czarnej wdowy), ani żadnych gadów, ale nieszkodliwe (ale za to duże) huntsman‘y trafiają się od czasu do czasu.

Ostatnio w mediach było opisanych kilka przypadków ukąszeń przez węże (“najpopularniejsze” to brown snake oraz wąż tygrysi – ang. tiger snake), w tym kilka śmiertelnych niestety.

Czego więc NIE należy robić?

• chodzić po wysokiej trawie, w szczególności bez wysokich i grubych butów.
• chodzić po lesie poza wytyczonym szlakiem (znam takich co lubią zbierać grzyby w Australii, ja jakoś nie mogę się na to zdecydować)
• zaglądać w krzaki, bo “coś się tam poruszyło, może jaszczurka”.
• wchodzić w pole kukurydzy, żeby sobie zerwać kolbę (tak zginęła ostatnio 9 letnia dziewczynka w NSW, ukąszona przez brown snake‘a)
• pracować w ogrodzie bez rękawic (przed wężem może nie uchronią, ale przed pająkami owszem)
• otwierać okien nie mając rozpiętej siatki (prawie wszystkie okna mają siatki)
• niektórzy mówią, że powinno się sprawdzać ubranie jeśli leżało jakiś czas na podłodze
• podnosić beztrosko starych desek z garażu lub ogrodu (ulubione miejsce red backów)

Można za to spokojnie siadać na trawie, w parkach trawniki są koszone i żaden wąż nie ma prawa tam nam zagrozić.

Popularity: 41%

Zajrzyj również do:

• Brak innych artykułów na ten sam temat