Jadąc do Australii potrzebujemy pieniędzy. Najpierw trzeba je oczywiście mieć, ale nie o tym ma traktować ten artykuł. Postaram się przybliżyć w dużym skrócie praktyczne aspekty radzenia sobie z codziennymi finansami w Australii.

Śnieg za oknem, pierwsza gwiazdka, kolacja wigilijna, a o północy Pasterka przy siarczystym mrozie. Tak wszyscy wyobrażamy sobie prawdziwe Święta Bożego Narodzenia, a może raczej takimi chcemy je pamiętać. Bowiem na emigracji, a szczególnie w Australii, Święta wyglądają zupełnie inaczej.

Australijski sen: dom na przedmieściach, minimum 3 sypialnie i ogród z miejscem do urządzenia barbecue. Tradycyjny australijski sen spełniony być powinien na działce wielkości ćwierć akra (ok. 1000 m2). Czy ten sen ma dzisiaj odbicie w rzeczywistości? Moim zdaniem więcej niż mogłoby się wydawać.

Rodziny myślące o emigracji do Australii z pewnością zainteresuje sposób rozwiązania w tym kraju opieki przedszkolnej. Sprawowanie opieki nad dzieckiem znacznie różni się bowiem od tego co znamy z Polski.
Istnieją 2 główne typy przedszkoli: “kindergarten” oraz “child care centre”.

Po co Australijczykom wiatraki w ogrodzie?
Dlaczego w Australii salutuje się muchom?
Zapraszam na “Australijskie abecadło”, czyli od czego zacząć poznawanie tego kraju.

Australijski rynek detaliczny różni się od polskiego: jest mniej konkurencyjny. W segmencie spożywczym 2 największe firmy mają łącznie ponad połowę rynku, reszta graczy musi się zadowolić pozycją marginalną. Australijskie supermarkety są też mniejsze powierzchniowo niż europejskie giganty, gdyż produkty działu AGD i odzieżowe oferowane są w oddzielnych sklepach (np. KMart, Big W, Target).
Poniżej przedstawiono listę największych sieci supermarketów w Australii.

Poniższa tabelka zawiera przykładowe ceny produktów w supermarkecie Coles w Melbourne we wrześniu 2009 roku. Przeliczono na złotówki wg kursu 1 AUD = 2,4 PLN. Jeśli był dostępny to wybrano najtańszy towar marki własnej supermarketu.

To jeden z najpopularniejszych i najbardziej utartych mitów o Australii: “pełno tutaj wszelkich pająków i innych gadów, wszystko jadowite i strach w parku na trawie usiąść.” Najgorsze w tym micie jest to, że zawiera on niestety ździebełko prawdy.
Na początek jednak kilka słów uspokojenia. Otóż nie jest tak, że wszędzie i zawsze trzeba się bać. Większość Australijczyków to mieszczuchy (o ile w ogóle te miasta można nazwać miastami) i nie widziało w życiu na oczy jadowitego węża.

Agenci. Tak, w Australii też ich mamy. Nie mają wprawdzie nic wspólnego z SB i aktami IPN, nie kandydują na funkcje arcybiskupów, ale kto wie, czy nie jest ich więcej nawet niż w Polsce.
Agenta można rozpoznać po nienagannym czarnym lub granatowym garniturze w prążki, noszonym niezależnie od pogody zarówno przy +1 jak i +40 stopniach.
Mowa oczywiście o agentach obrotu nieruchomościami. Liczba takich agencji w Melbourne jest przerażająca, w każdej dzielnicy jest ich kilka (wystarczy wyjść z jakiejkowiek stacji kolejki i przejść się spacerkiem najbliższą uliczką handlową), a dzielnic jest ponad …