Antypody.info
Australia, Melbourne: Blog Moniki i Przemka

Uluru / Ayers Rock

Wielka czerwona skała na środku kontynentu, czasami nieprawidłowo określana mianem największego monolitu skalnego na świecie (ten tytuł należy jednak do dużo większej Mount Augustus w Australii Zachodniej). Uluru jest symbolem Australii o randze zbliżonej do sydnejskiej opery.

Okolice Uluru zamieszkiwane były przez plemiona aborygeńskie od co najmniej 10 tys. lat. Europejczycy ujrzeli skałę po raz pierwszy dopiero w 1873 r., już po zbudowaniu linii telegraficznej Darwin-Adelajda, i nadali jej nazwę „Ayers Rock”, na cześć ówczesnego premiera Australii Południowej, Henryka Ayersa.

W 1985 r. rząd Australii oddał Ayers Rock na własność Aborygenom, pod tym jednakże warunkiem, że zarządzanie parkiem pozostanie we wspólnej gestii społeczności Aborygenów i agencji rządowej.

Od 1993 r. wprowadzono podwójne nazewnictwo „Ayers Rock/Uluru”, zamienione potem na obowiązujące do dziś „Uluru/Ayers Rock„.

uluru01

Podróż

Uluru położone jest na samym środku kontynentu australijskiego. Najbliższym miastem jest Alice Springs i turyści często utożsamiają wizytę w „Alice”  z odwiedzeniem Uluru. Dobrze jest jednak pamiętać, że oba miejsca dzieli wciąż 450 km, które trzeba pokonać wynajętym samochodem lub wykupić autokarową wycieczkę do Uluru.

W pobliżu Uluru funkcjonuje również lotnisko „Ayers Rock Airport” zapewniające połączenia z Sydney, Cairns oraz Perth.

Noclegi

W odległości 45 km od skały Uluru położona jest miejscowość turystyczna „Ayers Rock Resort„. Miejscowość składa się z szeregu różnej klasy hoteli (od kilkugwiazdkowych do kempingu), supermarketu oraz posterunku policji. Jedyna ulica w miasteczku tworzy pętlę, a po niej jeździ autobus zapewniający darmowe przemieszczanie się po terenie Ayers Rock Resort.
Do okolicznych atrakcji (Uluru i Kata Tjuta) darmowego transportu już nie ma i trzeba sobie wykupić odpowiednią wycieczkę lub mieć własny transport. Obowiązują też bilety wstępu do parku narodowego „Uluru/Kata Tjuta NP„.

Wspinaczka

Wspinaczka na Uluru jest dozwolona, jeśli panują dogodne warunku atmosferyczne (czyli nie wieje silny wiatr). Aborygeni Anangu namawiają jednak turystów do rezygnacji ze wspinaczki na skałę, która jest dla nich miejscem świętym. Zamiast tego proponują spacer wokół skały, ścieżką długości 9 km.
W czasie spaceru trzeba jednak pamiętać, że poszczególne miejsca w Uluru (specjalnie oznakowane) mają również szczególną wagę religijną i nie wolno w nich robić zdjęć.

Aborygeni proszą aby mimo braku oficjalnego zakazu turyści uszanowali ich religię i nie wspinali się na Uluru

Słońce nad Uluru

Swego rodzaju rytuałem wśród turystów jest oglądanie wschodu i zachodu słońca nad Uluru. Są w tym celu wyznaczone specjalne punkty widokowe od zachodniej oraz od wschodniej strony skały, a punkt informacji turystycznej w Ayers Rock Resort dysponuje bieżącymi informacjami o godzinie rozpoczęcia wschodu i zachodu słońca każdego dnia. Również biura turystyczne dostosowują godziny swoich wycieczek do terminów wschodu i zachodu słońca.
Jest bowiem co oglądać. Niebo jest bezchmurne nad Uluru prawie zawsze, a czerwona skała mieni się różnymi odcieniami czerwieni oświetlana pod różnymi kątami przez promienie słoneczne.

Atrakcje turystyczne w pobliżu Uluru

Kata Tjuta

Kata Tjuta / The Olgas to grupa mniejszych niż Uluru, ale równie czerwonych skał, położona w odległości kilkudziesięciu kilometrów. Wśród skał biegnie piękna i godna polecenia trasa spacerowa, również chętnie odwiedzana przez turystów. Krajobrazy są wspaniałe, a możliwość bliskiego zetknięcia się z australijską przyrodą – niezapomniana.

Kings Canyon

Kanion w środku australijskiej pustyni, wyżłobiony przed milionami lat przez rzekę, w czasie gdy obecna pustynia była jeszcze tętniącą życiem dżunglą.
Kings Canyon położony jest w Watarrka National Park między Uluru a Alice Springs. Do Alice jest stąd 330km drogą gruntową Red Centre Way, lub 450km przez Stuart Highway.
Przez kanion prowadzą 2 szlaki piesze: pierwszy o długości 1 km dnem kanionu i drugi 6 km, wspinający się na górę. Drugi szlak wiedzie przez „Garden of Eden” – stałe oczko wodne ukryte między skałami kanionu i porośnięte pozostałościami tropikalnej roślinności i przypominające, że nie zawsze była tutaj pustynia

Dodaj komentarz: